O Carballiño: A rúa Julio Rodríguez Soto nos anos 60. Comercios e profesionales

II EDICIÓN COCHES CLÁSICOS NO IRIXO

Serán posibles as publicacións sobre o Carballiño dos anos 60, porque Santiago Cacho Rodríguez accede a darnos o consentimento para utilizar o seu blog:

O CARBALLIÑO, CALLEJERO AÑOS 60 (asruasdocarballino.blogspot.com)

XUNTANZA DE CLÁSICOS NO IRIXO

Con este blog, Cacho tratou de lembrar e homenaxear aos comerciantes e profesionais que, coas súas respectivas actividades, contribuíron a manter viva a vila, na época da existencia da última rondalla da vila carballiñesa, e do grupo de música pop – rock “Los Poker”

Esta imaxe ten o atributo alt baleiro; o seu nome de arquivo é Santiago-Cacho-callejero-2.jpg

Este grupo de mozos, moitos deles alumnos de Don Juan Corral, amenizaron os entroidos dos anos sesenta cos seus desfiles e actuacións durante tres anos. 

A crónica da curta existencia de ambas formacións queda contida no blog:

https://pulpopokers.blogspot.com/2019/08/lospoker.html

Os documentos escritos que Cacho inclúe no seu blog “Carballiño. Callejero años 60” proceden da prensa da época (Faro de Vigo e La Región), da revista “Ambiente” e, sobre todo, das actas de xuntas municipais e plenos e dos programas de festas de San Cibrao.

A maioría dos antigos documentos gráficos empregados no citado blog proceden da publicación de Miguel Anxo Fernández: “Vellas Historias Vellas Fotografías 1870 – 1970” (1992). Tamén se utilizaron fotos do álbum de Xosé Manoel Rodríguez González (Pichi): “O Carballiño 1869-1979 Álbum Fotográfico da Vila do Arenteiro” (2010), de José Luis Diz: “Xentes do Carballiño 1890 – 1990” (2016) , de “Potiños”: “O Carballiño, Industria e Comercio – 1925-1995″ (2019), cuxa selección e recopilación fotográfica foi feita por José Luis Diz Rodríguez e Manuel Blanco Guerra ” Celta “, e algunha achega de Moncho Fuentes.

A parte das fotografías propias do redactor, importante foi a achega de fotografías dos familiares dos comerciantes e profesionais citados.

BADAL NOVAS

Da grazas por poder dispor do dito blog e publicalo no noso medio, traducindo ao galego as notas e comentarios que aparecen en castelán no blog orixinal, completando ca nosa propia información sobre os profesionais e comerciantes e engadindo as novas fotos que achegaron os seus familiares. Agradecemos as fotos de MONCHO FUENTES e, sobre todo, as aportadas polo profesor do IES Nº1 JUAN VALCÁRCEL OBELLEIRO e o grupo de alumnos do curso 1991-92 ( Jaime Pérez, Patricia Paniagua, Mª José Vázquez, Encarna Rodríguez e Susana Rey ) que cursando a asignatura de Deseño fixeron un traballo sobre o urbanismo do Carballiño.


A pedimento da veciñanza, esta rúa abriuse a principios do século XX para desconxestionar a rúa Principal ou do Recreo, pola que circulaba todo o tránsito de Barbantiño a Pontevedra.

Petición veciñal, 1921
Acta de 1922

Julio Rodríguez Soto (1880-1931) foi un avogado carballiñés, fillo do notario de Ribadavia José Rodríguez e da mestra de Maside Francisca Soto. Exerceu como alcalde de Maside de 1916 a 1920 e como home de confianza de Calvo Sotelo na comarca. Elixido deputado provincial por Ourense en 1924, converteuse en presidente da Deputación de 1926 a 1929. Coa chegada da II República exiliouse a Portugal e morreu en Lisboa en 1931

Julio Rodríguez Soto es nombrado hijo adoptivo de la Villa. Acta, 1928

COMERCIOS, EDIFICACIÓNS, PROFESIONAIS…


TINTORERÍA “ELEGANTE”

O edificio que ocupaba este solar era propiedade de José Pedrouzo Pinal.

Permiso para caseta. 1958

Permiso dado a José Pedrouzo para retejado.1959.

O titular da tintorería era EUGENIO MONTERO SAAVEDRA

Permiso oficial de Apertura.

PROCURADOR ANTONIO PEDROUZO

O coñecido procurador don ANTONIO PEDROUZO NOVOA trasladou ao primeiro piso do edificio familiar o despacho que antes tiña aberto no número 42 desta avenida.

Revista Ambiente, 1954

Pedrouzo estaba casado con LUPE SOMOZA, neta de “A Salada” da Carreira.

Revista Ambiente,1956

Permiso de traslado de despacho en 1961

PELUQUERÍA “LA GITANA”

As irmás NOVOA, HORTENSIA e LOLA, trasladaron a este número o salón de peiteado que tiñan instalado anteriormente no 46 da mesma rúa, á beira do Derby.

Dolores Novoa (izquierda)
Permiso para rótulo. 1963

  COMERCIO DO CAMILO

Jesusa Valeiras Novoa, viúva de Etelvino Pereira,  abriu co nombre “LA MODA” a principios dos anos 30 na ubicación da actual cafetería Nayla na rúa Rosalía de Castro.

Jesusa Valeiras Novoa

O frente do negocio,  estiveron en diferentes momentos os seus fillos: José Pereira Valeiras hasta xaneiro de 1936.

José Pereira Valeiras

Camilo Pereira Valeiras desde xaneiro de 1936 hasta septiembre de 1948

Camilo Pereira Valeiras


E dende ahí ata o seu peche Luis Pereira Valeiras.

Luis Pereira Valeiras
Luis Pereira Valeiras e D Gumersindo profesor de Educación Física no Colexio Corral


En octubre de 1948, Camilo Pereira Valeiras e a sua esposa María Ferreiro Pérez, abriron o seu propio establecemento, según escritura da que se adxunta extracto

e según publicación do periodico La Región de esa data.

O establecemento situábase na actual rúa María Ana Mougas Fontcuberta esquina con Avda. Julio Rodríguez Soto

Camilo e Maruja rexentaron o comercio co nome “COMERCIO DO CAMILO” ata a súa xubilación

Camilo, Maruja y amigos Jesus y Rogelia
Camilo e Maruja no Comercio
Camilo no comercio

 
. A partir de entonces, foi o seu fillo Etelvino Pereira Ferreiro o que continuou co negocio familiar ata o seu falecemento en 2012, en que pasou a mans do seu fillo Camilo José Pereira Chanis que sigue o seu frente na actualidade.

Etelvino Pereira Ferreiro
Camilo José Pereira Chanis

PRAZA DE ABASTOS

Os arbitrios pagados polos comerciantes que ocupaban postos na praza de Abastos constituían unha das principais fontes de ingresos para as arcas municipais.

Segundo despréndese das actas municipais que a este servizo refírense, os comerciantes que máis protagonismo tiveron durante o período da nosa crónica pola súa prolongada actividade foron:


PESCADERÍA “GITANO”


CARNICERÍA PUGA FERNÁNDEZ


CHURRERÍA CAÍÑA

Ao seu regreso de Arxentina, FIDEL CAÍÑA LAMAS abre a coñecida churraría da Praza de Abastos. Secúndano a súa esposa FELICIDADE BLANCO GARCÍA e, posteriormente a súa filla NÉLIDA, quen, ao retirarse os seus pais, faise cargo do negocio coa colaboración do seu esposo ANTONIO VALEIRAS PEREIRA.

Cambio no padrón fiscal. 1962

 Nélida e Antonio tiveron dous fillos: Juan e Luis

Fidel, Juan, Felicidad, Nélida, Antonio e Luis
Permiso para construir por cuenta propìa un quiosco novo. 1964

QUESOS – EMBUTIDOS “GEILÁN”

Atendía o posto de embutidos e queixos, JOSÉ BENITO NOVOA ÁLVAREZ, familiarmente coñecido como “O GEILÁN”.

Secundábao a súa esposa MARÍA DEL CARMEN RODRÍGUEZ BERNÁRDEZ, filla de “Juan Gerona”.

O matrimonio tivo tres fillas: Marisol, Belén e María José

O matrimonio coas dúas fillas maiores.

Foi MARÍA JOSÉ a que continuou co posto.


CINE RIVAS

O CINEMA RIVAS foi a última sala de cinema que se inaugurou en Carballiño.

Foron os membros da familia RIVAS, JOSÉ, MANUEL e JOSÉ MARÍA, pai e fillos, os que promoveron a creación deste cinema, cuxas obras se iniciaron en 1960.

Línea de obra. 1960

Ao propietario concédeselle a cédula de habitabilidade en 1962.

Permiso para tanque de fuel- oil
Cédula de habitabilidade, 1962.

El local contaba con un bar-cafetería regentado por  Manolito ABRALDES.

Programa festas 1963
Permiso para letrero luminoso.1962

A edificación contaba con todas as comodidades, como a calefacción central.
A ampla sala, comodamente amoblada, estaba equipada cos máis modernos adiantos técnicos da época.

A sala inaugurouse en setembro de 1962 cun programa de luxo

Programa de inauguración.

En ausencia dos propietarios, quen xestionaba o negocio era o director do Banco Pastor.

Vicente Torres Sánchez, gerente del cine.

O edificio foi derribado en 1998


CASINO

Ao desaparecer o Centro Recreativo Sporting Club, con sede no primeiro piso encima do café Neira, xorde a necesidade de crear unha nova entidade.

Revista Ambiente, 1956

O proxecto tarda uns anos en realizarse.

Faro de Vigo. 1961

Ao crearse a sociedade, o Casino instalouse na planta principal do edificio do Cinema Rivas. O local dispoñía de dúas salas. Unha estaba dedicada a sala de estar, biblioteca e televisión. Na outra se atopaban a sala de xogos, o bar e as oficinas da entidade.

As obras de acondicionamento correron a cargo dos propietarios do edificio, a familia Rivas. O mobiliario e instalacións foron financiados polos socios do propio casino.

Grupo de mozos na instalación

 CENTRO PAROQUIAL

O primeiro piso do edificio albergaba as instalacións do Centro parroquial.

Cédula municipal definitiva. 1966

ULTRAMARINOS ISIDRO

En 1959, ISIDRO GALIÑO SANTAMARÍA solicita o permiso para construír un edificio neste número.

Permiso para edificar, 1959

Ao terminar a construción do edificio, ISIDRO traslada a este lugar o establecemento de ultramarinos que tiña na rúa Perfectino Viéitez.

Permiso para toldo, 1963

HOTEL CASTRO

Este establecemento era nun principio o tradicional bar e tenda de comestibles, propiedade de BERNARDINO CASTRO VÁZQUEZ.

Permiso para escaparates. 1959
Permiso para Toldo. 1960
Programa fiestas, 1963

A súa filla VIRGINIA CASTRO e o seu marido BERNARDINO PÉREZ VALEIRAS convertérono en hotel.


SECCIÓN FEMENINA

Programa de festas, 1963

COMESTIBLES GARCÍA FERREIRO

Esta tenda de comestibles e bar pertencía a ANTONIO GARCÍA FERREIRO, que tivo tres fillos: Jesús, Domingo e Agustín.

Permiso de obra. 1959
Permiso para Toldo. 1962
“Tinín”, o fillo menor de Antonio, ca rondalla de “Los Poker”. 1963

  HOTEL ESCLAVO

O propietario da hospedaxe era EDELMIRO GONZÁLEZ GONZÁLEZ

Permiso para reformas. 1959

Dos seus coñecidos fillos: Edelmiro, Antonio e Maruja, foron estes dous últimos os que máis participaron na empresa familiar.

O señor Edelmiro ampliou o negocio en 1961

Permiso de obra, enero, 1961

42    HERRERO FERREIRO


HOTEL –  BAR DERBY

Os propietarios do bar Derby, sito no 44 da Avenida, eran HERMESINDO RODRÍGUEZ FIGUEIRIDO e a súa esposa ELISA DES PÉREZ.

Programa de festas de 1963

Chegado o momento, ampliaron o negocio de hostelería.

O matrimonio adquiriu o edificio e solar contiguo do número 46, no que se atopaba o “Salón de peiteado la Gitana” e edificaron o hotel Derby, sendo a continuadora da empresa a súa filla MARIA DEL CARMEN, casada con José Antonio Álvarez Varela.


 CHOCOLATES CAPILÉ

MANUEL LEDO tivo a súa factoría anteriormente no seu domicilio da rúa Mosquera.

Revista Ambiente, 1953


52    CASTRADOR


 PELUQUERÍA FERNANDEZ FERREIRO

O salón de peiteado pertencía a Concepción Fernández Ferreiro.

Rótulo, permiso, noviembre 1962

 GARAJE VILLARINO

Garaxe pertencente a EUGENIO VILLARINO GARCÍA.

Faro de Vigo. 1961
Permiso para letrero. 1963
Permiso para instalar un elevador. 1965


AGRADECEMENTOS

En memoria dos membros da rondalla e do grupo de música “Los Poker” que faleceron e en nome dos vivos, a maioría con domicilio fóra das Terras do Orcellón, Cacho agradece a BADAL NOVAS a súa iniciativa para dar a coñecer a curta aventura daqueles mozos que viviron no Carballiño nos anos sesenta e lembrar aos seus coetáneos.

Santiago Cacho e Manuel Amil

BADAL NOVAS únese tamén ao agradecemento de Cacho por aqueles que coas súas publicacións de álbumes fotográficos facilitaron a redacción do seu blog e do que nos ocupa:

Pola nosa banda, BADAL NOVAS agradece as fotos e informacións achegadas polos familiares dos concidadáns citados no blog, os documentos gráficos facilitados por MONCHO FUENTES

Moncho Fuentes

e, sobre todo, os achegados polo traballo escolar sobre Carballiño, dirixido polo profesor JUAN VALCÁRCEL OBELLEIRO.

Grupo de Diseño ( 3º BUP Medición e Urbanismo ) do IES Nº1 . Profesor Juan Valcarcel



Se alguien quere colaborar con fotos ou documentos para enriquecer esta publicación, asi como correxir posibles erros pode facelo a través do mail info@badalnovas.com


Manuel Amil Otero. Decembro de 2022